seirler.info
Analar ağlar
(Əli Kərim)
Anam,
Sapunqaraya analar gəlib ağlar,
Göz yaşında islanar
Bayatılar,
ağılar.
Köhnə döyüş meydanı
dönər qəm meydanına;
Güllələrin torpağa sərdiyi
cavanların
Analarını kədər
meydan boyu səpələr.
Həşəm olub
torpağa qarışmış oğlanların
Ruhu üstə nə qədər
Ana fəryada gələr
Bu, onun oğlu üstə
ağlar öz oğlu bilib,
O, bunun oğlu üstə
ağlar öz oğlu bilib;
O birisi bilmədən
– Canım,
balam, –
söyləyər
Pas atmış bir mərmiyə,
Bu birisi bilmədən
Göz yaşını sel elər
Oğlunu ondan almış
Düşmən meyiti üstə:
Ay oğlum,
Oğlum, -deyə.
Birisi də: – Ay bala!
Deyib fəğan qoparar,
Boş torpağı qucaqlar.
Oğullarına dəyən
Neçə ağır qurşunu
Ürəyində əridər,
Gözlərindən axıdar.
Anam,
Sapunqarada,
Bir də ki, görmədiyim
Neçə eldə, obada
Ağlar,
Analar ağlar.
______________________________________________
Teqlər: Əli Kərim şeirləri,
Əli Kərim analar ağlar şeiri,şeir,
analar aglar seiri eli kerim,seirler,
Eli Kerim seirleri,şeirlər,şeir
#SevgiŞeirləri|#AyrılıqŞeirləri|#VətənpərvərlikŞeirləri