seirler.info

    (Ramiz Rövşən)
    
    Ay işığı düşdü göydən,
    Canımdan - qanımdan keçdi.
    Gözümün içindən keçdi,
    Özümün içindən keçdi.
    Keçdi, dabanımdan keçdi,
    Az qaldı ki,
    İki yerə bölə məni,
    Başımdan göyə mıxladı,
    Dabanımdan yerə məni.
    Ha istədim...
    Addım ata bilmədim...
    
    Yanımdan adamlar keçir,
    Ay işığı nə vecinə?
    Burax məni, Ay işığı,
    Gedim işimə-gücümə.
    
    Bu nə işdi, Ay işığı,
    Niyə yolun menden keçdi?
    Hamı çaşdı, Ay işığı,
    Görən-görən gendən keçdi.
    
    Dedilər dəlidi, nədi,
    hərəir ad verdi mənə.
    Kimi baxıb kül elədi,
    kimi baxıb güldü mənə.
    
    ...Bu mənim əlim-ayağım,
    Bu ağzım, burnum, dodağım,
    Kimsədən əksikliyim yox,
    Yox kimsədən artıqlığım, -
    burax gedim, Ay işığı!
    
    Aman, atam, o nə daşdı?!
    O daş atan hara qaçdı?
    İtlər canıma daraşdı,
    burax gedim, Ay işığı!
    
    Sən dadıma yetiş , Ana,
    Ana, sənin balan mənəm.
    Bu gecə ay işığına
    çarmıxlanıb qalan mənəm.
    Ana, məndən keçən bu işıq nəymiş,
    Ana, mən ki işıq yeyən deyiləm.
    Görünür bəxtim beləymiş,
    baxtımı söyən deyiləm.
    
    Ölməmişəm ağlamayın,
    Keçin ayaq saxlamayın,
    Qapıları bağlamayın,
    onsuz da, döyən deyiləm.
    
    ...Yalama? çəkməm kirlidi,
    Hürmə, canım fikirlidi,
    Əl çək, ay Allahın iti,
    mən sənin yiyən deyiləm.
    
    Dilim lal, başım aşağı,
    Evin ən mağmın uşağı,
    Burax gedim, Ay işığı,
    Mən də sən deyən deyiləm.
  


_____________________________________
Teqlər: Ramiz Rövşən şeirləri, 
        Ramiz Rövşən ay işığı,
        Ramiz Rovsen seirleri,
        ay işığı, ay isigi, şeirlər,
        ay işığı şeiri, super şeir
  
#SevgiŞeirləri|#AyrılıqŞeirləri|#VətənpərvərlikŞeirləri