seirler.info
Ruhsuz ömür
(Xalidə Nuray)
Əhdi-peyman etdim bir vəfasıza,
Könlünə adımı yazdığı üçün.
İnandım, güvəndim etibarına,
Ruhuma gizlicə sızdığı üçün.
On altı yaşında sevib, sevildim,
Sanki yer də mənə asiman oldu.
Sevda dənizində üzdüm dalğa tək,
Sonda ümidsizlik bir liman oldu.
Acılı-şirinli günlər yaşadım,
Acılar yolumda pillələr oldu.
Qürurla dərdimi yaşadım, ancaq-
Bu namərd həyatda gör nələr oldu?!
Ən yaxın yolumu uzaq eyləyib,
Bəzədi ömrümü qarla, yağışla.
Könlümdə buzlanan xatirə kimi,
Qırdı ürəyimi soyuq baxışla.
Həsrətə qaladım ümidlərimi,
Könlümün qəhrində solan mən oldum.
Xəyanət ömrümün durdu qəsdinə,
Ruhumu dəfn edib, qalan mən oldum.
______________________________________________
Teqlər: Xalidə Nuray şeirləri,
Xalidə Nuray ruhsuz ömür şeiri,
ruhsuz omur seiri Xalide Nuray,
xalide nuray seirleri,şeirlər,şeir
#SevgiŞeirləri|#AyrılıqŞeirləri|#VətənpərvərlikŞeirləri