seirler.info

     (Ramiz Rövşən)
    
    O məclisdə deyəsən
    tək bircə mən yadıydım.
Qarışmırdım heç kəsə,
    hamıdan azadıydım.

Təkliyim, tənhalığım
    yoxsa dəydi gözünə?
Çiyninin üstən baxıb
    gülümsədin üzümə. 

O təbəssüm görəsən
     nəyin işarəsiydi?
Bəlkə məni gözləyən
     dərdlərin çarəsiydi.

Onda mən lap cavandım,
     nə görmüşdüm mən axı?
Ömrüm hələ yavandı;
     yoxdu dərdim, günahım.

Hələ dərdlər, günahlar
     qabaqdaydı, qabaqda.
Üstümə qatar-qatar
     gəlirdilər uzaqdan. 

... O məclisdə, bəlkə də,
     sən ən gözəl xanımdın.
Mən səni tanımırdım,
     sən məni tanımırdın.

Heç bilmirəm kimiydin,
     nəydi sənin adın da.
Amma o təbəssümün
     yadımdadı, yadımda.

O təbəssüm -
     Bəlkə də anlasaydım
                            mən dəli;
Baş tutmayan bir eşqin
      əvvəliydi, əvvəli.

O ötəri, gözucu,
      xilaskar təbəssümün.
O həm ana, həm bacı,
      həm də yar təbəssümü.

O gündən illər keçib; - 
       biz bu illər uzunu
Nə bir yol rast gəlmişik,
       nə görmüşəm üzünü.

Bəlkə o məclisdəki
       o tənha, o tək oğlan
Sənin yadından da
        lap çoxdan çıxıbdı, çoxdan.

Bəlkə xoşbəxtsən bu gün;
        ər də var, ailə də.
Amma o təbəssümün
        mənimlədi hələ də.

Gizlicə bağışlanan
       çiçək kimi, gül kimi,
Qalıbdı bu vaxtacan
       aramızda sirr kimi...
     


       _____________________________________
       Teqlər: Ramiz Rövşən şeirləri,  
               Ramiz Rövşən sevgi şeirləri ,
               Ramiz Rövşən ayrılıq şeirləri,
               Ramiz Rovsen seirleri ,
               təbəssüm , sevghi şeirləri ,
               tebessum , super sevgi şeiri ,
               Ramiz Rövşən təbəssüm şeiri
     
#SevgiŞeirləri|#AyrılıqŞeirləri|#VətənpərvərlikŞeirləri