seirler.info
Təbrizim
(Asim Yadigar)
Səni gördüm, yenə könlüm açıldı,
Düşdü burda yada Şuşam, Təbrizim.
Elə bil ki, yaralandım sinəmdən
Sənə neçə nəğmə qoşum, Təbrizim.
Ürəyimi namərd oxu deşibdi,
Dərd bağlayıb qəlbim dərddən şişibdi,
Qismətimə ayrılıqlar düşübdü,
Mən burda da qərib quşam, Təbrizim.
Bir zamanlar Təbriz deyib ağlardım,
Öz ahımla neçə sinə dağlardım.
Bir bulaqtək bu dərd ilə çağlardım,
Bilməm indi necə coşam, Təbrizim!
Təbriz arzum, təmiz eşqim, diləyim,
Şuşa mənim yaralanmış ürəyim.
Mən vətənsiz axı nəyəm, kiməm, kim?
Quru torpaq, cansız daşam, Təbrizim!
Arzularım yanıb külə dönübdür,
Göz yaşlarım qanlı selə dönübdür,
Tanrım, üzün niyə belə dönübdür?
Ümidlərim dəyib daşa, Təbrizim!
Tarixdə çox sərtləşməyin olubdu,
Sərtləşməyin, mərdləşməyin olubdu,
Heç Şuşamla dərdləşməyin olubdu?
Düşürmü heç yada Şuşam, Təbrizim?!
______________________________________________
Teqlər: Asim Yadigar şeirləri
#SevgiŞeirləri|#AyrılıqŞeirləri|#VətənpərvərlikŞeirləri