seirler.info

    (Əli Kərim)
    
    Yeri oldu-olmadı
    həkim ki
    girdi xəstənin qılığına,
    Nəsə pıçıldadı
    dostlarından
    birinin qulağına -
    Onda həkim, Salam-əleykim!
    Hardan gəldi çıxdı
    ölüm - bu qoca kaftar.
    Yaman kəmfürsətdir.
    Görmür ki
    əlimdə nə qədər
    işim var?
    Heç kim inanmır ki,
    Öləcək...
    Elə mən də...
    Amma ölüm
    oğlanlarımın
    kədərli təbəssümüylə
    gülümsəyəndə,
    Onların hələ dünyanı
    tamam yığa bilməmiş
    gözləriylə baxanda
    onlarla bir oyanıb da
    bir oynayanda.
    Hər işdə onlardan
    geri qalmayanda,
    Sadiq köpək kimi
    girəni,
    çıxanı yoxlayıb
    qapının yanından
    ayrılmayanda
    İnandım öləcəyimə...
    Demədim heç kimə.
    Tabutuma oğlanlarımı
    yaxın qoymayın!
    Təbəssümlərini qoyarlar ora,
    Qoymayın onları
    həyətdən bir adam çağıra,
    Oyuncaqlarını.
    oyunlarını gətirib
    qoyarlar tabutuma.
    Birdən-birə
    qocalarlar.
    Mənsə aparıram
    sizə lazım olmayan
    nəyim var.
    Amma qoyub gedirəm
    nöqsanlarımı.
    Onlar narahat yaşadar
    oğlanlarımı.
    Tabutuma
    Bir az kağız qoyun.
    bir dənə də qələm.
    Hayıf bu yaşda
    heç nə,
    heç nə deməmişəm.
    Dostlar
    bir şeir desinlər,
    İşdi
    imkan olsa,
    bir dənə də mahnı
    çaldırsınlar.
    Şeirlə mahnının möcüzəsilə
    Ayılmağa
    çox dəli bir ümidim var.
    Ölüm çəkmiş olsa
    üzümə sarı bir kədər
    Əvvəlki təbəssümümü
    salın yada
    düşünüb bir qədər.
    Gecələr yazmaq,
    oxumaq eşqi gələndə
    Paşanın.
    Azərin,
    Orxanın.
    Asın təbəssümümü
    divar lampası kimi
    başı üstdən
    Üç canımın.
    üç igid oğlanımın
    Paşamın,
    Azərimin,
    Orxanımın.
  
  

    ______________________________________________
    Teqlər: Əli Kərim şeirləri, 
    Əli Kərim vəsiyyət şeiri,şeir,seir,
    vesiyyet seiri eli kerim,seirler,
    Eli Kerim seirleri,şeirlər
  
#SevgiŞeirləri|#AyrılıqŞeirləri|#VətənpərvərlikŞeirləri