seirler.info
Al dəstəyi zəng elə
(Sevinc Azadlı)
Gözlərim yolda qalıb, qulaqlarımsa səsdə,
Ruhum yorğun düşübdür, vücudum isə xəstə,
Nə könlümü qır mənim, nə də ki, üzr istə,
Al dəstəyi zəng elə!
Bircə dəfə xatırla, bir kəlmənlə sor məni,
Lap belə saatlarla söhbət eylə, yor məni,
Səsinin şəfqətiylə, mehri ilə sar məni,
Al dəstəyi zəng elə!
Yalqız, səssiz evimin bağrın yarsın zəng səsi,
Duysun soyuq divarlar darıxdıqları kəsi,
Səsin zavallı qızın yaşamağıyçün bəsi,
Al dəstəyi zəng elə!
Al dəstəyi zəng elə, soruş- "necəsən ömrüm",
Niyə axı sayırsan məni heçə sən, ömrüm?!
Kim qarğıdı görəsən tənha keçəsən ömrüm?!
Al dəstəyi zəng elə!
Bu ki, bizim sənilə düşdüyümüz tələdir,
İç səsimiz çox ağır, daşınmaz bir şələdir,
Səbrim səbr kasamdan daşacaqdır, silədir,
Al dəstəyi zəng elə!
Al dəstəyi zəng elə!
16.02.2025
_______________________________________________
Teqlər: Sevinc Azadlı şeirləri
#SevgiŞeirləri|#AyrılıqŞeirləri|#VətənpərvərlikŞeirləri